Verzuim in de flexketen: maatregelen tegen escalatie

Samenvatting

Verzuim in de flexketen escaleert vaak pas na uitdiensttreding, terwijl de Ziektewet-klok doorloopt en dossiers en contactmomenten dan juist wegvallen.

Verzuim in de flexketen na uitdienst

Het artikel schetst een herkenbaar patroon bij flexorganisaties: zolang mensen werken, zijn er overzicht, tempo en controle, maar na een ziekmelding verandert de dynamiek. Dossiers raken versnipperd, contact wordt minder vanzelfsprekend en de regie verdwijnt stap voor stap. Opvallend is dat escalatie zelden komt door één grote misser; het gaat juist om kleine momenten waarop niemand het initiatief neemt.

De grootste vertraging ontstaat volgens de auteur vaak niet bij de ziekmelding zelf, maar later in het proces, rond en na uitdiensttreding. Dan verandert de relatie en voelen verantwoordelijkheden diffuser, terwijl in de praktijk de Ziektewet-klok gewoon doorloopt als het contract al is afgelopen. Wie op dat punt loslaat, ziet trajecten langer duren, de kans op WIA-instroom stijgen en de kosten oplopen, met meer afstand tot werk als gevolg.

Ziektewettrajecten korter houden

De kern van de aanpak zit in doorlopende betrokkenheid na uitdienst: niet meer doen, maar op de juiste momenten aanwezig blijven. Concreet gaat het om contact dat niet verwatert als het spannend wordt, dossiers die blijven doorlopen en re-integratie die in beweging blijft.

Organisaties die hier consequent op sturen, zien volgens het artikel dat Ziektewettrajecten korter worden en minder vaak ontsporen, met minder conflicten en juridische procedures achteraf. De afsluitende vraag is scherp: waar in het proces verlies je ongemerkt tijd, regie en resultaat, zodat je eerder kunt ingrijpen.